Veel facilitair- en veiligheidsmanagers stellen dezelfde vraag: mag je een elektrische fiets accu opladen op kantoor en wat is er in 2026 eigenlijk verplicht? Het antwoord is ingewikkelder dan "er is geen wet die het verbiedt, dus opladen mag."
Elke ochtend stallen medewerkers hun e-bike in de fietsenstalling. De accu gaat eruit, want die laten ze liever niet onbewaakt achter. Dan begint het zoeken naar een plek om te laden en eindigt de e-bike accu vaak bij een stopcontact op een bureau, op de grond of in de kast.
Dat patroon zien wij op veel kantoorlocaties terug. En juist daardoor verschuift dit onderwerp van gebruikersgedrag naar een vraag die steeds vaker op tafel belandt bij facilitair- en veiligheidsmanagers, maar inmiddels ook bij bestuur en MT: wat moeten wij hier juridisch en verzekeringstechnisch eigenlijk voor inregelen?
De verwarring in de markt zit hier. Er is niet één wet die precies voorschrijft hoe je e-bike accu's in een kantoorpand beheert. Maar er is wél een stapeling van regels en verantwoordelijkheden waar je als eigenaar, huurder of werkgever niet omheen kunt. En die regels zijn duidelijk genoeg: zodra er een e-bike accu wordt opgeladen in jouw pand, ontstaat er een brandrisico dat onder bestaande wetgeving niet genegeerd mag worden.
Besluit bouwwerken leefomgeving (Bbl): Het Bbl eist dat brand uitbreiding wordt beperkt en vluchtroutes veilig bruikbaar blijven. Het opladen van een e-bike accu brengt een concreet brandrisico met zich mee dat direct raakt aan deze eisen. De vraag is niet of dat risico bestaat, maar of jij als gebouweigenaar of exploitant kunt aantonen dat je het risico beheerst.
Arbowet: Volgens de Arbowet moeten risico's op de werkplek schriftelijk in kaart worden gebracht in de Risico-inventarisatie en -evaluatie (RI&E), inclusief maatregelen en plan van aanpak. Zodra medewerkers accu's meenemen en op kantoor laden, is dat geen informele huisregel meer. Het is een arbeidsrisico dat beoordeeld en beheerst moet worden.
NEN 1010: NEN 1010 is de leidende norm voor laagspanningsinstallaties in Nederland. Wanneer laadgedrag structureel wordt gefaciliteerd, moet de elektrische installatie aantoonbaar veilig zijn ingericht conform NEN 1010.
De praktische conclusie is helder: als medewerkers ook maar één e-bike accu opladen in jouw pand zonder dat het brandrisico aantoonbaar is beheerst, wordt de veiligheid zoals omschreven in deze wetgeving al geschonden. Er is geen wettelijke grijze zone, er is een zorgplicht en die vereist actie.
Een voor de hand liggende eerste stap is een verbod. Maar een verbod zonder aangewezen alternatief lost het risico en compliance-vraagstuk niet op. Medewerkers nemen accu's mee en laden alsnog ergens in het pand. Het risico verdwijnt niet. Het verschuift naar plekken waar de organisatie minder zicht op heeft en waar het risico moeilijker beheersbaar wordt. Hoe dat schaduwgedrag ontstaat en waarom het in kantoorpanden best lastig is, lees je in dit artikel.
Onder aan de streep verschuift de vraag dus van "mogen werknemers accu’s opladen?" naar "kunnen wij aantonen dat we het opladen van elektrische fiets accu's verantwoord georganiseerd hebben?" Dat is precies de vraag die een verzekeraar of toezichthouder stelt als er iets misgaat.
Die zorgplicht stelt je direct voor een praktische vervolgvraag: wat is dan "veilig genoeg" als het gaat om lithium-ion accu's? Bestaande wetgeving beschrijft de plicht, maar geeft geen concreet antwoord op hoe je aan die plicht voldoet in een kantooromgeving. Dat is precies waar PGS 37-2 relevant wordt.
PGS 37-2 is een richtlijn voor de veilige opslag van lithiumhoudende energiedragers, geen productwet, maar wél het kader dat overheid en veiligheidspraktijk gebruiken om naar lithium-risico's te kijken. Voor de meeste kantoorpanden valt de dagelijkse situatie onder die drempelwaarden. En daar zit precies het probleem.
PGS 37-2 is geschreven voor grotere opslag situaties en biedt voor de typische kantooromgeving geen concreet handvat. De richtlijn vertelt je niet wat je moet doen als meerdere medewerkers dagelijks hun accu meenemen naar kantoor en willen laden. Voor dat scenario biedt PGS 37-2 onvoldoende houvast en dat maakt het noodzakelijk om naar een norm te kijken die wél daarvoor een kader biedt.
Voor brandwerende accuopslag in de kantooromgeving is VDMA 24994 momenteel de meest concrete ontwikkeling. Het is een specificatie voor brandwerende opslagkasten voor lithium-ion batterijen, gericht op situaties zoals thermal runaway, en daarmee direct toepasbaar op de situatie die in kantoorpanden speelt.
Het is geen Nederlandse wet, maar allang niet meer alleen een obscure richtlijn. ECB-S voert het als productcategorie voor certificering. En voor de Nederlandse markt is er een concreet signaal: RVO heeft op de Milieulijst een oplaadkluis opgenomen voor het laden van lithium-ion accu's van elektrische fietsen, gecertificeerd volgens VDMA 24994. In de Milieulijst 2025 stond deze post als nieuw, en in 2026 is die lijn doorgezet. Een heldere boodschap aan de markt.
Daar komt nog een belangrijke ontwikkeling bij. Er wordt actief gewerkt aan het omzetten van VDMA 24994 naar een Europese EN-norm, naar verwachting in 2027. Dat is een duidelijk signaal: zowel Nederland als de EU beweegt in één richting als het gaat om veilige opslag en het laden van e-bike accu's. Voor organisaties die nu al op basis van VDMA handelen, betekent dat dat ze vooruitlopen op wat de marktstandaard gaat worden.
Wat dat in de praktijk betekent, is te zien in de testbeelden die ChargeHyve heeft gepubliceerd, waarin de accuopslag aantoonbaar wordt getest onder VDMA 24994-condities. Bekijk de testbeelden hier.
Terug naar de kern. Voor de meeste kantoren is de juridische vraag dus niet: vallen wij exact onder PGS 37-2 of VDMA 24994? De echte vraag is of je kunt aantonen dat het laden van e-bike accu's in jouw pand veilig is georganiseerd, zonder extra risico voor mensen, vluchtroutes en brandcompartimenten. Dat raakt aan drie concrete verantwoordelijkheden:
1. Gebouwveiligheid. Inpandig laden mag geen situatie creëren waarin rook zich snel verspreidt of vluchten wordt belemmerd. Een oplossing getest volgens VDMA 24994 geeft hier het sterkste antwoord op: je kunt aantonen dat de opslag ook bij thermal runaway beheersbaar blijft.
2. Werkgeversverantwoordelijkheid. Zodra medewerkers structureel accu's meenemen en op kantoor laden, hoort dit in de RI&E thuis als concreet scenario, met locatie, toezicht, gebruiksregels en maatregelen. Een aangewezen, gecertificeerde laadplek maakt dat verhaal sluitend.
3. Installatieverantwoordelijkheid. Structureel gefaciliteerd laadgedrag vereist een aantoonbaar veilige elektrische installatie conform NEN 1010. Een plug-and-play oplossing die hier al op is ingericht, neemt die verantwoordelijkheid direct weg.
Wie op deze drie punten aantoonbaar faciliteiten op het kantoor inregelt, staat juridisch en verzekeringstechnisch sterk. Een oplossing die getest is volgens VDMA 24994 kan deze drie aspecten tegelijk afdekken en sluit aan op de Europese norm die eraan komt.
Wil je weten hoe jouw locatie er nu voor staat? De zelfscan brengt in een paar minuten in kaart waar de grootste risico's zitten op het gebied van e-bike brand en diefstalveiligheid.
Of neem direct contact op voor een adviesgesprek.